"Het begin van een mooi leven!"

Jullie persoonlijke situatie staat centraal in onze werkwijze!

"Het begin van een mooi leven!"

Jullie persoonlijke situatie staat centraal in onze werkwijze!

"Het begin van een mooi leven!"

Jullie persoonlijke situatie staat centraal in onze werkwijze!

"Het begin van een mooi leven!"

Jullie persoonlijke situatie staat centraal in onze werkwijze!

 

Dagboek van een kraamverzorgster - Indirecte chaos

Indirecte chaos

De kraamtijd is een bijzondere tijd voor het hele gezin. Iedereen moet wennen
aan zijn nieuwe rol en taken en uiteraard moet moeder bijkomen van de bevalling.
Dat kan voor veel gezinnen een emotionele rollercoaster zijn en de vermoeidheid
bij zowel moeder, als vader kan soms tot vreemde, vaak lachwekkende situaties leiden.

Een ruime tijd geleden was ik bij een gezin na de geboorte van hun eerste kindje.
De dag na de bevalling vertrok de trotse vader naar het gemeentehuis om hen dochter aan te geven.
Weer thuisgekomen vertelt hij dat hij zo in de war was, dat hij vergeten was om de auto op de handrem te zetten.
De politie was zelfs het gemeentehuis binnengekomen om na te vragen van wie de ‘ontsnapte’ auto was.
Toen de eigenaresse van de andere auto hoorde dat hij net vader was geworden, was er begrip voor de situatie.
Gelukkig voor beide partijen viel de schade mee.

Inmiddels zijn we ruim 18 maanden verder. Het baby’tje van toen is uitgegroeid tot een heerlijke dreumes en ik
mag voor de tweede keer kramen in dit heerlijke gezin. Vader is huisschilder en zou dit keer twee weken vrij nemen
na de bevalling, zodat hij van vermoeidheid geen gekke dingen meer kan doen. Helaas voor vader blijkt de geboorte
van zijn tweede kindje niet te plannen en heeft hij voor de bevalling toch niet al zijn werk kunnen afronden.
In de kraamweek moet hij dus enkele dagen toch nog een paar uurtjes aan de slag en dat kan, ik ben er immers ook de hele week.

Gelukkig hoeft hij maar een paar wandjes te schilderen in een appartement. Als hij die ochtend moet vertrekken, gaat hij pas
drie kwartier later dan gepland op weg, omdat hij zijn materiaal niet kan vinden. Zijn verstrooidheid maakt ons achterblijvers
aan het lachen en we steken de draak met hem. Het zou me niets verbazen als hij de muren in de verkeerde kleur schildert,
zeg ik nog tegen moeder.

De twee uurtjes die vader weg zou blijven, worden vier uur en uiteindelijk komt hij laat in de middag thuis. Hij slaakt een
diepe zucht en zegt: “Was ik maar thuisgebleven!” Deze heerlijke, trotse papa van twee kindjes heeft vandaag namelijk
voor het eerst in zijn 10-jarige carrière als huisschilder een emmer verf omgestoten… In een trappenhuis nota bene!

Lachend heb ik hem naar de bank verbannen en gezegd dat hij daar maar even moest gaan liggen en daar vooral even
niet meer vanaf moest komen. Met een kopje koffie kon hij even bijkomen van deze vermoeiende dag.

Zo zie je maar weer, ook voor vaders is de kraamtijd een bijzondere tijd. Voor hun verandert er ook heel veel en met een
hoofd vol emoties ben je er toch niet altijd helemaal bij. De rest van de kraamtijd hebben we hem rustig laten wennen aan
de nieuwe situatie en gezorgd dat hij veilig was.

Dus lieve vaders, ook voor jullie geldt: pak je rust als het kan, een kleintje kan ook indirect voor veel chaos zorgen ;)

Liefs, Roos